Οδήγηση με βροχή

29-1

Υδρολίσθηση: ο ύπουλος εχθρός
Όλοι μας έχουμε βιώσει την επικινδυνότητα της οδήγησης υπό βροχή. Η κακή κατάσταση των δρόμων δεν είναι όμως η μόνη αιτία για τα προβλήματα που δημιουργούνται. Ο παράγοντας "άνθρωπος" φέρει πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης όταν συμβεί κάποιο ατύχημα.
Οι οδηγικές ισορροπίες αλλάζουν ριζικά, όταν το αυτοκίνητο κινείται σε βρεγμένο οδόστρωμα.
Η πρόσφυση των ελαστικών είναι εξαιρετικά  μειωμένη κι εύκολα χάνεται  τελείως.
Δεν  επαναπαύεται σε καμία περίπτωση ο οδηγός, επειδή, πιθανότατα, έχει καινούργια ελαστικά.
Ακόμα και τα ειδικά για τη βροχή ελαστικά, τα οποία διαθέτουν χάραξη τέτοια ώστε να εξασφαλίζουν τη μέγιστη αποχέτευση νερού, προκειμένου να υπάρχει ικανοποιητικό ποσοστό επαφής μεταξύ ελαστικού και δρόμου, έχουν κάποιο όριο μετά από το οποίο κάνει την εμφάνισή της η υδρολίσθηση.
Η εμφάνιση της υδρολίσθησης
Παρ' όλα αυτά και πριν την εμφάνιση του φαινόμενου αυτού, οι κινήσεις κατά την οδήγηση πρέπει να γίνονται με μεγάλη προσοχή και ηρεμία. Απότομες αλλαγές της κατεύθυνσης και επιταχύνσεις – επιβραδύνσεις, πρέπει να αποφεύγονται, προκειμένου ο οδηγός να έχει τον απόλυτο έλεγχο του αυτοκινήτου.
Είναι πολύ σημαντικό να θυμάται ο οδηγός πως το βρεγμένο οδόστρωμα "κρύβει" παγίδες που μπορεί να έχουν τη μορφή λακκούβας, λαδιών στην επιφάνεια του δρόμου ή ακόμα και λάσπης. Όλα αυτά απαιτούν ετοιμότητα.
Μια ένδειξη που μπορεί να "υποψιάσει" τον οδηγό είναι η γυαλάδα του δρόμου που μπορεί να δείχνει από κακή ποιότητα ασφάλτου -ιδιαίτερα γλιστερό οδόστρωμα- μέχρι συγκέντρωση μεγάλης ποσότητας νερού σε ένα συγκεκριμένο σημείο.
Ο οδηγός οφείλει να είναι ιδιαίτερα συγκρατημένος όταν κινείται σε κάποιον άγνωστο γι' αυτόν δρόμο και να προβλέπει τι μπορεί να του συμβεί. Αν για παράδειγμα δεν έχει ξαναπεράσει από ένα δρόμο και παρατηρήσει σε κάποιο σημείο πως ο δρόμος γυαλίζει "ύποπτα", θα πρέπει να υποθέσει  πως η γυαλάδα αυτή μπορεί να κρύβει λακκούβα που πιθανότατα να είναι τόσο μεγάλη ώστε να προκαλέσει ζημιά στο αυτοκίνητο.